W piątek królami grzybobrania byli francuscy weterani z Air, którzy zaprezentowali szoł kompletny: muzycznie i wizualnie. Jeden z najlepszych występów, jakie w ogóle widziałem w życiu. Bardzo dobrze zaprezentowała się też polska reprezentacja: Łona i koledzy, Matylda/Łukasiewicz oraz Skalpel. Ci ostatni zaczęli co prawda w pewnym momencie trochę przynudzać, ale brzmieniowo i wizualnie klimat był. Slowdive nie rozczarowali, a Sampha miło zaskoczył. Naprawdę było gęsto od dobrych występów i trudno było cokolwiek zobaczyć w całości.

Dwie kontrowersje

Tak sobie czytam opinie w sieci i wychodzi, że tym razem komentariat zaangażował się w gównoburzę na temat występów Doja Cat i Sama Smitha. Rzeczywiście oba występy zalatywały obsceną (DC wystąpiła tylko w bieliźnie z praktycznie odkrytym biustem…). Rzecz w tym, że to nic nowego: teledyski, i to z wielu różnych muzycznych gatunków, od dawna ociekają seksem, więc trudno, aby ten trend nie przeniknął na scenę. Można się irytować, że to wszystko tandetne i prostackie, ale takie są obecnie realia. Festiwalowicze mają jednak wybór: można iść obejrzeć występy na innych scenach albo zignorować wizję i skupić się na muzyce.

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=-vfCb7YUza8"}

Sądząc po frekwencji, wielu osobom to się jednak podobało lub przynajmniej nie przeszkadzało przy odbiorze koncertów. I tu dochodzimy do znaczącej różnicy: o ile SS po prostu śpiewa, o tyle to, co DC wydaje z siebie na żywo, trudno nazwać rapowaniem, o śpiewaniu nie wspominając. Jej agresywne trajkotanie porównałbym do szczekania kosmitów z filmu „Mars atakuje!”, tylko że z prędkością karabinu maszynowego.

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=lvjFjGZ2_z4"}

Wytrzymałem 10 minut przed główną sceną, potem wychodzę z Flow: białe gacie na telebimie i karabin maszynowy w uszach, wychodzę z Alter i to samo. Podziwiam ludzi, którym to się podobało. Na szczęście po występie Air w Tent Stage z głośników na płycie lotniska płynął już bardziej stonowany, nieco matowy głos Sama.

W erotykę trzeba "umić"

Wyżej przywołane gwiazdy zawstydził polski spektakl Gender Blender w ramach aktywności performatywnych w Domu Qultury. Drag queens i artystka burleski znani (znane?) z programów TVN zaprezentowali(-ły) występy także z odrobiną perwersji, ale z o wiele większą klasą, polotem i dystansem. Zamiast dosłowności i wulgarności był humor i zabawa konwencją. Do burleski nawiązała też Mery Spolsky w tym samym miejscu, ale widziałem tylko ostatnie 10 minut jej „live actu”, więc tutaj trudno mi się wypowiadać.

Festiwal jak lunapark

Marcin Kulwas – sopocki przedsiębiorca, muzyk i sporadyczny bywalec Opener’a.

::news{"type":"see-also","item":"25703"}