„Czuję się tu gorzej traktowany”. Niepełnosprawny mieszkaniec Trójmiasta rozważa wyprowadzkę

Do redakcji Dzień Dobry Sopot odezwał się pan Krzysztof, mieszkaniec Gdyni Orłowa, który zwraca uwagę na problem, o którym w Trójmieście mówi się za rzadko. Uciążliwe są nie tylko wysokie ceny komunikacji miejskiej, ale też zasady przyznawania ulg osobom z niepełnosprawnościami.

Czytelnik opisuje swoją sytuację wprost. Ma 44 lata, orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wynikające z tego, że jest osobą w spektrum autyzmu. Na co dzień korzysta z komunikacji w całym Trójmieście. Kupuje komunalny bilet metropolitalny miesięczny, który obecnie kosztuje 156 zł. Taki bilet obejmuje autobusy, tramwaje i trolejbusy organizowane przez ZTM w Gdańsku, ZKM w Gdyni i MZK Wejherowo, ale bez kolei.

Jak podkreśla, Trójmiasto traktuje jak jeden organizm komunikacyjny.

– Kupuję bilet na całe Trójmiasto, bo często jeżdżę z Gdyni do Sopotu czy do Gdańska. Traktuję je jak jedno miasto, więc wolę dopłacić i mieć możliwość poruszania się wszędzie – mówi pan Krzysztof.

[ZT]39959[/ZT]

Po trzydziestce ulga znika

Sedno sprawy tkwi w lokalnych przepisach, które różnicują zasady dot. ulgi zależnie od stopnia niepełnosprawności. W przypadku ZKM Gdynia osoby niepełnosprawne w stopniu znacznym uprawnione są do przejazdów bezpłatnych, w przypadku SKM obowiązuje 49% zniżka (bez względu na wiek, do 24 roku życia można natomiast skorzystać z bardziej korzystnej zniżki - 78%, a przypadku studentów do 26. roku życia), a ZTM Gdańsk nie różnicuje zniżek zależnie od stopnia niepełnosprawności.

W przypadku ZKM Gdynia i ZTM Gdańsk osoby z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym i lekkim w wieku 16-30 lat mogą skorzystać z 49% ulgi na podstawie legitymacji osoby niepełnosprawnej, a w przypadku SKM przysługuje natomiast 78% ulga do 24. roku życia (lub do 26. roku życia w przypadku studentów z niepełnosprawnością). Oznacza to, że po przekroczeniu tych granic wiekowych sama niepełnosprawność w stopniu lekkim lub umiarkowanym nie daje już automatycznie ulgi w zwykłej komunikacji miejskiej.

Pan Krzysztof zwraca uwagę właśnie na ten próg wieku. W jego ocenie to rozwiązanie krzywdzące i trudne do zrozumienia.

– Jeśli ktoś ma 29 lat, ulgę jeszcze ma. A kiedy ma 31 lat, nagle okazuje się, że już jej nie ma. Jakby człowiek w dwa lata wyzdrowiał – mówi.

Trudno bowiem wytłumaczyć, dlaczego osoba z tym samym orzeczeniem w wieku 29 lat może liczyć na ulgę, a dwa lata później już nie.

Jak mówi nasz czytelnik, nie chodzi tylko o pieniądze, lecz o poczucie równego traktowania osób z niepełnosprawnościami przez samorządy.

– Mam umiarkowany stopień niepełnosprawności i autyzm. Moja niepełnosprawność się nie zmienia tylko dlatego, że skończyłem trzydzieści lat – podkreśla.

W Warszawie liczy się orzeczenie, nie wiek

Jeszcze wyraźniej ten problem widać w zestawieniu z Warszawą. Tam, według zasad Warszawskiego Transportu Publicznego, osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności po ukończeniu 26. roku życia są uprawnione do 50-procentowej ulgi. Nie ma tam trójmiejskiego ograniczenia do 24, 26 czy 30 roku życia dla tej grupy pasażerów.

To przekłada się na konkretne ceny. W Warszawie bilet dobowy ulgowy kosztuje 7,50 zł. Bilety ZTM są również honorowane w ramach systemu „Wspólny bilet ZTM-KM-WKD”, co pozwala korzystać także z części połączeń kolejowych w aglomeracji.

Pan Krzysztof miał okazję sprawdzić to osobiście podczas niedawnej wizyty w stolicy.

– W Warszawie jako osoba z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności kupiłem bilet dobowy za 7,50 zł i mogłem przez cały dzień jeździć wszystkim – tramwajami, autobusami i pociągami w ramach systemu miejskiego – opowiada.

W Trójmieście ulga nie dla każdego

W Trójmieście sytuacja wygląda inaczej. Metropolitalny bilet 24-godzinny kolejowo-komunalny wszystkich organizatorów kosztuje 34 zł w taryfie normalnej. Ulgowy kosztowałby 17 zł, ale tylko dla osób, które mają prawo do ulgi według miejscowych przepisów. Osoba po 30. roku życia z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności musi więc w praktyce zapłacić pełną stawkę, mimo że w Warszawie za podobną możliwość całodziennego podróżowania zapłaciłaby zaledwie 7,50 zł.

– Jak mam nie porównywać tych systemów, skoro w Warszawie płacę kilka złotych za cały dzień jeżdżenia, a tutaj kilkadziesiąt złotych i to jeszcze bez żadnej ulgi? – pyta retorycznie.

Równie wymowne jest porównanie biletów miesięcznych. W Trójmieście komunalny bilet metropolitalny miesięczny kosztuje 156 zł, a ulgowy 78 zł. W Warszawie standardowy imienny bilet 30-dniowy na strefy 1+2 kosztuje 180 zł normalny, a koszt ulgowego to 90 zł. Nominalnie ceny miesięczne nie różnią się więc aż tak bardzo. Różnica polega jednak na tym, że warszawski pasażer z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności po 30. roku życia z ulgi skorzysta, a w Trójmieście — nie.

„To kwestia szacunku”

[ZT]40136[/ZT]