Maryla Rodowicz i jej wykonanie "Kolorowych jarmarków" podczas festiwalu w Sopocie w 1977 roku to jedno z najważniejszych wydarzeń w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Piosenka zaczęła się od kontrowersji i niskich ocen sędziów na innym festiwalu. Występ w Operze Leśnej przyniósł jej międzynarodową sławę.

Międzynarodowy Festiwal Piosenki w Sopocie w 1977 roku był wydarzeniem szczególnym. Połączono go z pierwszą edycją Międzynarodowego Festiwalu Interwizji. Był to konkurs muzyczny dla krajów należących do dawnego bloku wschodniego (państw socjalistycznych). Impreza odbyła się w dniach 24-27 sierpnia. Prowadzili ją Irena Dziedzic, Marek Gaszyński i Jacek Bromski. Główną nagrodę, nazywaną Grand Prix, zdobyła Helena Vondráčková z Czechosłowacji. W konkursie dla wytwórni płytowych zwyciężyła natomiast Polka, Zdzisława Sośnicka. Mimo sukcesów innych gwiazd, to Maryla Rodowicz i jej "Kolorowe jarmarki" zdominowały później polską muzykę.

::news{"type":"see-also","item":"41085"}

"Kolorowe jarmarki" i trudne początki. Skandal w Opolu i zmiana wykonawcy

Historia piosenki "Kolorowe jarmarki" zaczęła się kilka miesięcy przed Sopotem, podczas festiwalu w Opolu. Autorem tekstu był Ryszard Ulicki, a muzykę napisał Janusz Laskowski, który jako pierwszy zaśpiewał utwór. Występ Laskowskiego wywołał duże poruszenie. Publiczność zareagowała bardzo pozytywnie, ale jury przyznało piosence bardzo niskie noty. Jeden z sędziów, Andrzej Wróblewski, wystawił utworowi zero punktów. Wywołało to głośne protesty i gwizdy osób zgromadzonych na widowni.

Maryla Rodowicz dostrzegła w piosence dużą szansę na sukces i postanowiła przygotować własny sposób wykonania. Zmieniła charakter utworu ze spokojnego i sentymentalnego na bardziej energiczny. Dzięki temu "Kolorowe jarmarki" zyskały nową dynamikę. Pozwoliło jej to na zaprezentowanie widowiska, jakie wcześniej na polskich scenach było rzadkością.

Występ w Operze Leśnej. Maryla Rodowicz podbiła Sopot

Podczas koncertu w Sopocie Maryla Rodowicz zadbała o bardzo bogatą oprawę wizualną, czyli rekwizyty i osoby towarzyszące jej na scenie. Widzowie mogli zobaczyć żywe gołębie w klatce, klaunów oraz osoby udające sprzedawców waty cukrowej. Miało to nawiązywać do treści piosenki, która mówi o dawnych jarmarkach i zabawkach odpustowych. Występ przyniósł piosenkarce festiwalową Nagrodę Publiczności, przyznawaną przez samych widzów.

Popularność "Kolorowych jarmarków" szybko wykroczyła poza granice Polski. Utwór stał się ogromnym przebojem między innymi w Związku Radzieckim (ZSRR). Wersja Rodowicz była tak silna, że wiele osób do dziś uważa ją za jedyną wykonawczynię tego hitu, zapominając o pierwotnej wersji Janusza Laskowskiego. Obie wersje różniły się jednak przekazem. Laskowski stawiał na głębokie emocje i klimat początku lat 70., natomiast Rodowicz postawiła na radosną zabawę.

::news{"type":"see-also","item":"40301"}

Utwór opowiada o przemijaniu i tęsknocie za prostym życiem z czasów dzieciństwa. Tekst wspomina o przedmiotach takich jak blaszane zegarki, pierzaste koguciki czy odpustowe konie, które dla wielu słuchaczy są symbolem minionej epoki. Do dzisiaj piosenka jest wykorzystywana w filmach oraz programach kabaretowych jako czytelny znak czasów PRL-u.