Firmy nadal szukają pracowników. Dane Worksol Group pokazują, gdzie brakuje konkretnych kompetencji

Pierwsze półrocze 2026 roku nie przyniosło końca problemów rekrutacyjnych przedsiębiorstw. Zmienia się jednak ich charakter. Firmy coraz częściej nie szukają po prostu dodatkowych osób, ale pracowników posiadających określone kwalifikacje, uprawnienia i doświadczenie. Pokazuje to analiza 278 rzeczywistych zgłoszeń i zapytań, które od stycznia do czerwca trafiły do Worksol Group.

W pierwszym kwartale 2026 roku odnotowano 127 kontaktów związanych z potrzebami kadrowymi przedsiębiorstw, natomiast w drugim kwartale już 151. Oznacza to wzrost o 18,9 proc.

Najbardziej wyróżnił się czerwiec. Od stycznia do maja miesięczna liczba zgłoszeń utrzymywała się w przedziale od 38 do 46. W czerwcu wzrosła do 63, czyli była o 40 proc. wyższa niż miesiąc wcześniej.

Nie oznacza to automatycznie, że w takim samym tempie rosło zatrudnienie w całej gospodarce. Dane pokazują przede wszystkim, z jakimi konkretnymi problemami zgłaszali się przedsiębiorcy poszukujący wsparcia rekrutacyjnego.

Kierowcy C+E najczęściej poszukiwaną grupą

Najmocniejszym pojedynczym sygnałem w danych byli kierowcy zawodowi, przede wszystkim posiadający kategorię C+E. Pojawili się w 49 zgłoszeniach w ciągu sześciu miesięcy.

Co istotne, ich znaczenie rosło w kolejnych miesiącach. W styczniu odnotowano 3 zgłoszenia dotyczące kierowców, w lutym 4, w marcu 10, w kwietniu 7, w maju 12, a w czerwcu już 13.

W ujęciu kwartalnym liczba zapytań związanych z kierowcami wzrosła z 17 w Q1 do 32 w Q2.

Niektóre firmy potrzebowały przy tym nie jednej czy dwóch osób, lecz całych zespołów. W analizowanych danych pojawiały się projekty obejmujące 30–40, a nawet 50 kierowców.

Spawacz to coraz częściej konkretna specjalizacja

Za transportem mocno zaznaczyły się zawody techniczne. Spawacze pojawili się w 22 zgłoszeniach, podobnie jak monterzy. Kolejne 21 przypadków dotyczyło magazynierów, komisjonerów oraz szeroko rozumianej logistyki operacyjnej.

Coraz większe znaczenie ma jednak nie sama nazwa zawodu, lecz szczegółowe wymagania.

Pracodawcy wskazywali m.in. konkretne technologie spawalnicze – TIG, MAG czy określone metody certyfikowane – oraz doświadczenie przy rurociągach, konstrukcjach stalowych, instalacjach czy projektach stoczniowych.

Dla przedsiębiorcy różnica między „spawaczem” a osobą posiadającą doświadczenie w dokładnie wymaganej technologii jest zasadnicza. Pierwszego kandydata można znaleźć stosunkowo szybko, drugi może należeć do wąskiej grupy specjalistów dostępnych na rynku.

Podobne wyzwania pojawiają się również na rynkach lokalnych. Agencja pracy w Sopocie, podobnie jak podmioty obsługujące inne części Trójmiasta, musi brać pod uwagę nie tylko liczbę potencjalnych kandydatów, ale także ich mobilność, kwalifikacje i gotowość do podjęcia pracy w konkretnym terminie.

278 zgłoszeń nie oznacza 278 wakatów

Jednym z najważniejszych zastrzeżeń metodologicznych jest skala pojedynczych projektów.

Jeden rekord w bazie może oznaczać potrzebę pozyskania jednego pracownika, ale może również dotyczyć kilkudziesięciu czy nawet około 200 osób.

W pierwszym kwartale jeden z projektów obejmował około 100 spawaczy i 100 monterów rurociągów. Inny dotyczył 90 pracowników magazynowych.

W drugim kwartale pojawiło się m.in. zapotrzebowanie na 120 pomocników budowlanych, 10 malarzy i elektryka SEP. W projekcie stoczniowym poszukiwano natomiast 40 monterów, 8 traserów i 20 spawaczy.

Dlatego liczby zgłoszeń nie można bezpośrednio utożsamiać z liczbą wolnych miejsc pracy.

Zapotrzebowanie występowało w całym kraju

Spośród 278 kontaktów 171 udało się jednoznacznie przypisać do konkretnego województwa.

Najwięcej dotyczyło województwa mazowieckiego – 38. Wielkopolskie odpowiadało za 30 zgłoszeń, śląskie za 19, małopolskie za 14, a pomorskie za 13.

Najciekawszy jest jednak fakt, że w bazie pojawiły się projekty ze wszystkich 16 województw.

Nie oznacza to, że regiony z największą liczbą kontaktów automatycznie mają największy deficyt pracowników. Na wyniki wpływa również struktura klientów oraz aktywność konkretnej agencji. Pokazują jednak, że problemy rekrutacyjne nie ograniczają się do kilku największych ośrodków przemysłowych.

Dla Pomorza ma to szczególne znaczenie. Trójmiasto łączy rynek usługowy, turystyczny i hotelarski z logistyką, portami, produkcją oraz przemysłem stoczniowym. W efekcie lokalne potrzeby kadrowe mogą dotyczyć zarówno pracowników operacyjnych, jak i wysoko wyspecjalizowanych fachowców.

Filipiny na pierwszym miejscu wśród zagranicznych kierunków

Analiza Worksol Group pokazuje również coraz większą różnorodność geograficzną rekrutacji zagranicznej.

Najczęściej występującym konkretnym krajem były Filipiny – pojawiły się w 33 zgłoszeniach. Kolumbia została wskazana 14 razy, Indie 10, a Ukraina i Indonezja po 7.

W bazie występowały również m.in. Bangladesz, Nepal, Gruzja, Białoruś, Kirgistan, Tajlandia, Uzbekistan, Tadżykistan czy Wietnam.

Nie każda wzmianka o państwie oznacza przy tym jednoznaczną preferencję dotyczącą narodowości. Część zgłoszeń dotyczyła legalizacji osób już wybranych przez firmę, część wskazywała jedynie możliwe kierunki rekrutacji.

Mimo tych zastrzeżeń wyraźnie widać, że przedsiębiorcy coraz częściej myślą o kilku rynkach kandydatów równocześnie – od Europy Wschodniej, przez Azję, po Amerykę Łacińską.

Ukraina nadal ważna dla polskiego rynku

Niewielka liczba nowych zgłoszeń bezpośrednio wskazujących Ukrainę nie oznacza, że pracownicy z tego kraju tracą znaczenie.

Obywatele Ukrainy są już mocno obecni na polskim rynku pracy. Z tego powodu firmy nie zawsze muszą rozpoczynać ich rekrutację od budowania nowego zagranicznego kanału.

W przypadku Filipin, Indii, Kolumbii czy krajów Azji Centralnej sytuacja często wygląda inaczej – przedsiębiorstwo dopiero rozpoczyna poszukiwania na nowym rynku, dlatego takie kierunki częściej pojawiają się bezpośrednio w zapytaniach do agencji.

Od magazynu po programistę robotów

Dane Worksol Group pokazują też potrzeby, których nie sposób dostrzec w prostym rankingu najpopularniejszych zawodów.

W pierwszej połowie roku przedsiębiorcy poszukiwali m.in. jubilera w Warszawie, dentysty do pracy w Belgii czy specjalistów związanych z produkcją szkła.

W drugim kwartale pojawiło się zapotrzebowanie na programistę robotów i PLC do projektu w Meksyku, kontrolera jakości podłóg drewnianych w Indonezji, operatorów ciężkich żurawi oraz kilkunastoosobową ekipę techniczną obsługującą europejską trasę baletową.

To pokazuje dwa skrajne oblicza rekrutacji. Jednego dnia problemem przedsiębiorcy może być pozyskanie 90 pracowników magazynu, a innego – znalezienie jednej osoby posiadającej rzadkie kompetencje.

Firmom nie zawsze brakuje ludzi. Częściej brakuje dopasowania

Dane Worksol Group warto zestawić z szerszą sytuacją na rynku. W pierwszym półroczu w Polsce nadal zarejestrowanych było ponad 900 tys. bezrobotnych, a jednocześnie przedsiębiorstwa miały problemy z pozyskaniem kierowców, spawaczy, monterów i innych specjalistów.

To tylko pozorna sprzeczność.

Kandydat może znajdować się w innym województwie niż zakład posiadający wakat. Może nie mieć wymaganych uprawnień, nie być gotowy do pracy zmianowej lub relokacji albo nie posiadać doświadczenia przy konkretnej technologii.

Dlatego jednym z najważniejszych problemów rynku pracy w 2026 roku staje się nie sama liczba dostępnych osób, lecz dopasowanie kwalifikacji, miejsca i czasu.

Właśnie ta różnica sprawia, że oficjalne dane o bezrobociu czy liczbie wakatów nie pokazują całej sytuacji. Dopiero analiza konkretnych potrzeb przedsiębiorstw odsłania, gdzie znajdują się rzeczywiste wąskie gardła rynku – od kierowców C+E i spawaczy po pojedynczych, wysoko wyspecjalizowanych ekspertów.