Informację o śmierci Krzysztofa Dowgiałły w   poniedziałek, 22 czerwca  oficjalnie potwierdziły władze samorządowe Gdyni. Prezydent miasta Aleksandra Kosiorek złożyła kondolencje najbliższej rodzinie zmarłego. Podkreśliła przy tym , że dzięki n apisanym przez niego słowom pam ięć o tragicznych wydarzeniach z grudnia 1970 roku pozostanie żywa wśród kolejnych pokoleń Polaków.

::news{"type":"see-also","item":"42827"}

   Działalność opozycyjna w PRL .  Walka o wolność i uwięzienie 

Krzysztof Dowgiałło urodził się 30 czerwca 1938 roku w Nowomalinie, na  terenach dzisiejszej Ukrainy. Po ukończeniu studiów na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej pracował w swoim zawodzie w kraju, a także za granicą,  między innymi we Francji, Wielkiej Brytanii oraz Algierii. W sierpniu 1980 roku aktywnie przyłączył się do protestów robotników w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, gdzie pełnił funkcję delegata do Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego, a następnie zaangażował się w tworzenie struktur niezależnego związku zawodowego „Solidarno ść”.

Za sprzeciw wobec władz komunistycznych i udział w strajkach został aresztowany 16 grudnia 1981 roku. Sąd Wojewódzki w Gdańsku skazał go na cztery lata pozbawienia wolności, a ze względu na chorobę serca część tego okresu spędził w szpital u więziennym w Bydgoszczy. Zza krat wyszedł w 1983 roku dzięki aktowi łaski, czyli specjalnej decyzji Rady Państwa o darowaniu kary. Już rok później został uwięziony ponownie, jednak odzyskał wolność na mocy amnestii, polegającej na masowym darowaniu win przez państwo.

 Kulisy powstania pieśni. Proces sądowy w Sopocie 

Słowa kultowego utworu upamiętniającego Grudzień’70 powstały wieczorem 17 grudnia 1970 roku. Architekt napisał je pod wpływem głębokiego poruszenia po tym, jak na ulicy Świętojańskiej w Gdyni zobaczył pochód demonstrantów niosących na drzwiach ciało zastrzelonego młodego chłopca, 18-letniego Zbigniewa  Godlewskiego. Ponieważ autor nie znał wtedy prawdziwych danych osobowych ofiary, w tekście posłużył się wymyślonym, symbolicznym imieniem i nazwiskiem Janek Wiśniewski. Utwór zyskał masową popularność w Polsce po tym, jak muzykę skomponował do niego Mieczysław Cholewa, a Krystyna Janda wykonała go w głośnym filmie Andrzeja Wajdy pod tytułem „Człowiek z żelaza”.

Przez blisko dwie dekady tekst krążył w obiegu społecznym bez wskazania nazwiska twórcy i był uznaw any za utwór anonimowy. Krzysztof Dowgiałło publicznie ujawnił, że to on jest autorem wiersza dopiero w 1989 roku, tuż przed pierwszymi częściowo wolnymi wyborami parlamentarnymi, w k tórych zdobył mandat poselski. Oficjalne i ostateczne potwierdzenie praw autorskich do słów pieśni nastąpiło wiele lat później. W 2007 roku Sąd Rejonowy w Sopocie wydał w tej sprawie formalny wyrok, na mocy którego Dowgiałło został oficjalnie wpisany do  rejestru stowarzyszenia ZAiKS jako jedyny twórca tekstu ballady.

 Odznaczenia państwowe i polityka lokal na. Krzysztof Dowgiałło był związany z Trójm iastem  

Po zakończeniu pracy w parlamencie kontraktowym Krzysztof Dowgiałło związał  dalsze losy zawodowe i publiczne z Trójmiastem. W latach 1990–2005 należał do kilku kluczowych ugrupowań politycznych tamtego okresu, w tym do Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna, Unii Demokratycznej oraz Unii Wolności.  Równolegle, na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdzies iątych, rozwijał karierę w strukturach międzynarodowych, pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Świato wej Konfederacji Pracy. W 1990, 1994 i 1998 roku skutecznie kandydował do Rady Miasta Sopotu.   

Za niezłomną postawę w czasach PRL oraz wieloletnią pracę na rzecz wolnej Polski otrzymał z rąk władz państwowych prestiżowe ordery. W 2007 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, który jest jednym z najwyższych cywilnych wyróżnień w kraju. Osiem lat później, w 2015 roku, jego zasługi zostały ponownie uhonorowane poprzez nadanie mu Krzyża Wolności i Solidarności.