Po długotrwałym odpływie i spadku poziomu wód w Morzu Bałtyckim następuje zjawisko określane przez naukowców jako wlew barotropowy z Morza Północnego. Proces zmienia parametry zbiornika, wprowadzając gęstszą, bardziej słoną i natlenioną wodę.

W sezonie zimowym dominacja wiatrów wschodnich doprowadziła do wypchnięcia mas wodnych z Bałtyku, co skutkowało obniżeniem poziomu morza nawet o 67 cm poniżej średniej. Powstała w ten sposób różnica wysokości lustra wody między akwenami zainicjowała napływ wód z Morza Północnego w celu wyrównania poziomów. Według dr. Daniela Raka z Pracowni Oceanografii Obserwacyjnej Instytutu Oceanologii Polskiej Akademii Nauk (IO PAN), proces rozpoczął się na przełomie lutego i marca, a czas jego trwania szacuje się na dwa miesiące, czytamy na łamach Dziennika Bałtyckiego.

::news{"type":"see-also","item":"41154"}

Klimat się zmienia. Bałtyk też to odczuwa

Wlew barotropowy jest mechanizmem kluczowym dla odnowy wód bałtyckich. Historycznie zjawisko rejestrowano z dużą regularnością, średnio co kilka lat. Analizy danych oceanograficznych wskazują jednak, że obecnie, w związku z zachodzącymi zmianami klimatycznymi, dynamika procesu uległa osłabieniu. Częstotliwość dużych wlewów z Morza Północnego spadła do około jednego na dekadę.

Wody napływające z Cieśnin Duńskich i Morza Północnego charakteryzują się wyższą gęstością, większym zasoleniem oraz znacznie wyższym stężeniem tlenu w porównaniu do wód bałtyckich. Dr Daniel Rak wskazuje, że te parametry bezpośrednio warunkują funkcjonowanie bałtyckich ekosystemów.

Będzie zimniej, ale bez sinic?

Niska gęstość rodzimej wody w Bałtyku powoduje, że ikra składana w warstwie powierzchniowej przez gatunki takie jak dorsz, grawitacyjnie opada do stref przydennych. W strefach tych regularnie występują warunki beztlenowe (pustynie tlenowe), co uniemożliwia dalszy rozwój zarodków. Dostarczenie natlenionych i gęstych mas wodnych poprawia warunki hydrofizyczne niezbędne do przetrwania ikry.

::news{"type":"see-also","item":"41172"}

Napływające masy wody z Morza Północnego różnią się od wód bałtyckich również właściwościami termicznymi. Są od nich chłodniejsze. Długotrwałość obecnego wlewu modyfikuje bilans cieplny akwenu, stwarzając warunki do obniżenia średniej letniej temperatury Bałtyku w stosunku do lat ubiegłych. Zmiana parametrów termicznych zbiornika stanowi czynnik hamujący rozwój fitoplanktonu. Chłodniejsza woda bezpośrednio ogranicza intensywność zakwitów sinic, które w cieplejszych sezonach gwałtownie namnażają się na płytkich i osłoniętych obszarach, takich jak Zatoka Gdańska.