Zamknij

Sopot żegna Elżbietę Wiatrak. Odeszła nestorka sopockiej Polonii

Przemysław Szczygieł
11:29, 28.10.2026 Aktualizacja: 11:08, 28.10.2026
Skomentuj Sopot żegna Elżbietę Wiatrak. Odeszła nestorka sopockiej Polonii Elżbieta Wiatrak. Zdjęcie dzięki uprzejmości Muzeum Sopotu. Pierwotne miejsce publikacji: Projekt Sopocianie.

Znała przedwojenny Sopot z własnego dzieciństwa. Należała do harcerstwa, uczestniczyła w życiu miejscowej Polonii, a po wojnie pracowała w Wyższej Szkole Handlu Morskiego. Elżbieta Wiatrak zmarła 26 października, w wieku 98 lat.

O jej śmierci poinformowali w mediach społecznościowych Muzeum Sopotu oraz prezydentka Sopotu Magdalena Czarzyńska-Jachim.

„Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Śp. Elżbiety Wiatrak, Sopocianki, nestorki Polonii sopockiej” – napisała prezydentka na Facebooku.

Dzieciństwo wokół Domu Polskiego

Urodziła się jako Elżbieta Szlomska w Gdańsku Oliwie. Wychowywała się w polsko-niemieckiej rodzinie. Po przeprowadzce do Sopotu chodziła do ochronki przy Parkowej, później do szkoły senackiej. Zapamiętała występy w Domu Polskim przy Chopina i spotkania w świetlicy przy Haffnera.

Dom Polski był jednym z najważniejszych miejsc spotkań sopockiej Polonii. W mieście należącym wówczas do Wolnego Miasta Gdańska odbywały się tam próby chóru „Lutnia”, ćwiczenia gimnastyczne „Sokoła”, uroczystości narodowe i imprezy. W 1928 roku na potrzeby polskich organizacji kupiono hotel „Victoria” przy Chopina 8–10. To właśnie ten budynek stał się ich wspólną siedzibą.

Wojna weszła do domu

We wrześniu 1939 roku Elżbieta Szlomska miała jedenaście lat. Jak wspominała, rodzinę usunięto z mieszkania przy Helskiej 18 i przeniesiono na Kraszewskiego 7. Powodem była polskość matki i edukacja córki w polskiej szkole. Ojciec musiał meldować się na policji, ją samą cofnięto o dwie klasy.

W swojej opowieści o marcu 1945 roku wspominała o tym, że dwukrotnie uratowała ojca, wołając do radzieckich żołnierzy: „nie wolno strzelać”.

Praca, nauka i powojenne życie

Po wojnie umiejętność pisania na maszynie pomogła jej znaleźć zatrudnienie w Polskim Czerwonym Krzyżu, gdzie otrzymywała wypłatę w żywności. Później pracowała w sekretariacie Wyższej Szkoły Handlu Morskiego, łącząc obowiązki z nauką zakończoną maturą.

Jej zawodowa biografia splata się z początkami akademickiego Sopotu. WSHM rozpoczęła działalność dydaktyczną w listopadzie 1945 roku. W 1952 roku otrzymała nazwę Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie, a ta stała się następnie jedną z uczelni, które dały początek Uniwersytetowi Gdańskiemu.

Muzeum przypomniało również jej pracę w Polskiej Izbie Handlu Zagranicznego w Gdyni. Jej mężem był Aleksander Wiatrak, były konsul Królestwa Niderlandów w Gdyni.

Wspomnienia, do których można wrócić

Elżbieta Wiatrak pozostawiła osobistą relację w projekcie „Sopocianie” Muzeum Sopotu. Opowiedziała w niej o dzieciństwie, wojennym strachu i trudnych powojennych początkach. Dzięki temu jej historia pozostaje dostępna także dla tych, którzy nie mieli okazji jej poznać.

::news{"type":"see-also","item":"47371"}

Dalszy ciąg materiału pod wideo ↓

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
Nie przegap żadnego newsa, zaobserwuj nas na
GOOGLE NEWS
facebookFacebook
twitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze

komentarze (0)

Brak komentarza, Twój może być pierwszy.

Dodaj komentarz


Dodaj komentarz

🙂🤣😐🙄😮🙁😥😭
😠😡🤠👍👎❤️🔥💩 Zamknij

Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu esopot.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz

OSTATNIE KOMENTARZE

0%